Een blog dat maar zijdelings met musea te maken heeft, maar wel alles met hoe verhalen geschiedenis bijna tastbaar kunnen maken.
Zondagmiddag, Koninklijk Conservatorium Den Haag. We zijn bij de "Hoop, stap, sprong dag" van de boeddhistische organisatie Soka Gakkai Internationaal. De eerste spreker van de middag was Rabijn Awraham Soetendorp en hij maakte een onvergetelijke indruk op mij met zijn toespraak over hoe een blik van hoop in de ogen van een baby verandering in het leven kan brengen. In dit geval letterlijk "in leven".
Hij verhaalde over hoe hij als baby in 1944 in zijn wiegje lag toen Nederlandse politieagenten en een Duitse Gestapoman bij zijn familie binnenvielen. De Gestapoman keek naar de baby in de wieg en zei "wat jammer dat het een Joodse baby is" waarop Soetendorps vader als antwoord gaf "ik ben blij dat het geen kind van moordenaars is". De man keek weer naar de baby, zag blijkbaar iets in de ogen van de baby en begon vreselijk te vloeken en te tieren. Daarna draaide hij zich om naar de volwassenen en schreeuwde hen toe "Jullie Joden zijn te smerig om vandaag op te pakken! We komen morgen terug". Dat gaf de familie tijd om Awraham onder te brengen bij een pleeggezin. Daar kon hij de oorlog overleven.
Soetendorp bracht dit verhaal met zoveel intensiteit, met zoveel overtuiging over de kracht van hoop, hoop die hij als baby blijkbaar op de Gestapoman wist over te brengen, dat menigeen in de zaal tot tranen geroerd was. Tranen voor de Rabijn.
De kracht van hoop, de kracht van verhalen. Aansprekende verhalen die de basis moeten zijn van wat musea aan de bezoekers willen vertellen.
wat heeft een rabijn op zijn hooft staan, tijdens de dienst, meer dan een keppel.
BeantwoordenVerwijderenb.v een vierkant zwart blokje, wat is dat of heeft dat een betekenis.
met vriendelijke groeten
Frans van der Heijden