Geschiedenis in de maak: nu nog collectievorming

Ik reed zojuist naar huis en op de afslag Haarlem-Zuid zag ik uit mijn ooghoek een platgereden Vuvuzela op de vluchtstrook liggen. Vast door een teleurgestelde fan uit het raam van z'n auto gegooid. Symbolischer kan bijna niet na een maand waarin voetbal het leven leek te beheersen, de 'historische' finaleplaats 32 jaar na Argentinië en de teleurstellende nederlaag waarin de geschiedenis die geschreven leek te gaan worden in de knop werd gebroken.
Of je nou een liefhebber van voetbal bent of niet, de afgelopen maand en de manier waarop Nederland met het spelletje omgaat de laatste jaren zijn zeker museumwaardig. Er is meer dan voldoende fysiek materiaal om het beeld van de Nederlandse samenleving in het begin van de 21e eeuw vast te leggen. Mooie samenloop van omstandigheden waarin de recente verkiezingen een protest tegen de multi-culti samenleving laten zien en een maand later een multi-culti elftal enthousiasme in zo goed als diezelfde Nederlanders los weet te maken.



De Oranje gekte met alle bijbehorende spullen (Bavaria jurkjes, Pletterpetten, Vuvuzela's, Leeuwenhosen, Beesies, Brulshirts) heeft waarschijnlijk deels een oorsprong in de commercie die deze zaken inzet als reclamedragers, maar als het publiek er niet ontvankelijk voor was, zou het niks geworden zijn.
Ook de (inmiddels) beroemde Oranjefans "de Indiaan" en "de Generaal" zijn een soort iconen geworden.
Prima beelden en objecten om museaal vast te leggen. Alleen, waar? De Voetbal Experience in Middelburg? De Olympische Experience in het Olympisch Stadion in Amsterdam? Het Nationaal Historisch Museum? (waar dat ook mag komen).

Jammer genoeg besefte ik me dit alles pas een kilometer of wat verderop. Morgen nog maar eens kijken of hij er nog ligt en of ik de Vuvuzela van de vluchtstrook durf te halen!

Schaken, Scrabble en Dammen

Het mooie van zo'n middelklein museum is dat het schaken en schakelen is, van Dammen naar Schaken en van klein naar groot, soms allemaal op een ochtend. Het ene moment zit je bij de Wethouder om te praten over toeristisch beleid, een half uur later sta je met Willem van de Technische Dienst bij de Eerste Hulp omdat hij met een moker van drie kilo op z'n vingers heeft geslagen!
Met de Hollandse Waterlinie praat je over de liniebrede structuur die na het opheffen van het Projectbureau Waterlinie opgezet moet worden door de forten zelf, een vrijwilliger spreek je aan op zijn weinig gastvrije opmerking tegen gehandicapte bezoekers.
Bij de Museumvereniging praat je mee over experimenten om meer kinderen naar musea te halen, voor het eigen museum bestel je een watertafel waaraan kinderen met water in een Waterlinielandschap kunnen spelen en ontdekken.

Is dat nou een keuze? Of brengt het soort museum dit met zich mee? Ik vrees het laatste en ik hoop het eerste ;-)