Afgelopen woensdag was het weer zover, de jaarlijkse herhalingsdag BHV'en (Bedrijfshulpverlening), een van de geneugten van het werken in een klein museum.
Met vier vaste krachten in het Vestingmuseum en vijf vrijwillige weekendcoördinatoren moeten we allemaal een BHV diploma hebben om in de weekenden als verantwoordelijke te mogen optreden.
En elk jaar weer denk ik "wat zonde van m'n tijd, zo'n hele dag in een aftands klaslokaal rondhangen, flauwe grappen van de cursusleider aan te horen en wéér die brandblusser leegspuiten". Je kunt je tijd wel beter gebruiken denk je dan.
Maar goed, het moet en als je dan toch hebt ingeschreven voor een dag en daar weer aanschuift in Danscentrum "Fokker" in Hoofddorp of Fitness Centrum "Amstelhof" in De Kwakel, ga je er maar weer voor zitten en hoopt er toch iets van op te steken.
En elk jaar weer blijkt dat het geval te zijn. Dit jaar had een van de medecursisten zelf een hartstilstand gehad en was gereanimeerd. Een ontnuchterende gedachte. Dan doe je toch iets meer je best bij de reanimatieoefening en let je iets beter op bij de instructie over de AED. Want er zal morgen in het museum toch maar eens iets gebeuren................ of als je bij de V&D loopt.............
Je kunt dan niet in alles helpen, maar wel in iets!
Toch een voordeel van het werken in een klein museum, je moet echt van alle markten thuis zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten