Never waste a good crisis

Een gevleugelde uitspraak van de Amerikaanse econoom Milton Friedman en zeer van toepassing op het culturele veld dezer dagen.
Helemaal compleet is de quote als volgt: "Only a crisis, real or perceived, produces real change. When that crisis occurs, the actions that are taken depend on the ideas that are lying around. That, I believe, is our basic function: to develop alternatives to existing policies, to keep them alive and available until the politically impossible becomes politically inevitable".

Dat is een gedachte die momenteel regelmatig door mijn hoofd speelt. Is er nu (al) een crisis in/bij/met het museum? Een economische en politieke crisis zeker...... Of is dat ook ingebeeld? De economie lijkt weer aan te trekken en de politieke crisis.... er vinden nog geen straatgevechten plaats in Den Haag.
Maar echt of ingebeeld, het gevoel van crisis is er wel degelijk en dus lijkt daar het moment om Friedman te volgen in zijn stelling en nu plannen te ontwikkelen die bij het uitbreken van de crisis gebruikt kunnen worden.
Voor het Vestingmuseum wil dat zeggen het vinden van alternatieve inkomstenbronnen voor (een deel van) de gemeentelijke subsidie, het ontwikkelen van een geheel andere kijk op het fenomeen 'museum' in een vestingstad als Naarden en een andere benadering van de toeristische markt.


En gek genoeg is dat nog leuk om te doen ook! Althans, het bedenken van die alternatieven. Ze moeten uitvoeren is weer een ander verhaal, daar zijn we (nog) niet aan toe.

Waar denken we aan? Je moet wel bij het hart van je museumideaal blijven: het tonen, uitleggen en beleven van een vesting. Naast verbeteren van bestaande producten, kan je nieuwe producten bedenken en slimmer gaan werken.
Zo kan je de bestaande museumactiviteiten extra lading en beleving meegeven met nieuwe media (QR codes, Layar, Augmented Reality en dergelijke), kan je nieuwe toeristische museum- of vestingbelevingen opzetten (steppen rond de vesting bijvoorbeeld), nieuwe gerelateerde producten aan het museum of de vesting koppelen (een vestingbierbrouwerij?), strategische samenwerkingsvormen zoeken (welke Hogeschool wil een eigen museum als leerwerkbedrijf?) en nieuwe markten aanboren (hoe krijg je de buitenlandse toerist naar Naarden?).

Nu is de tijd om die plannen te maken en we zijn er al mee begonnen. Komende weken vinden meerdere verkenningen en gesprekken op deze gebieden plaats.
BOGLUP (de verhuizing en heroriëntatie van het Vestingmuseum) blijft het hart van het Vestingmuseum, maar wat we de komende jaren rond dat nieuwe museum zien ontstaan is een boeiende ontdekkingsreis.

Over keuzes, muizen en kansen

Misschien wel de lastigste beslissingen om te maken zijn die waaraan je je tijd besteed. Natuurlijk gaat dat vaak min of meer vanzelf. Afspraken worden gemaakt, je checkt de agenda of je nog ergens een gaatje hebt en afhankelijk van het belang van de afspraak, plan je die in (of niet).
Bestuursvergaderingen, medewerkersoverleg, tentoonstellingsopeningen, dat soort zaken vult je agenda ook met vaste punten.

Maar dan de vloedgolf aan uitnodigingen! Elke week komt er wel weer een stapel bij, zowel fysiek als digitaal: openingen van exposities in musea, symposia, studiedagen, workshops, netwerkbijeenkomsten, lezingen, vergaderingen van diverse clubs waar het museum op de een of andere manier mee te maken heeft.
Als je overal heen zou gaan, zou je absoluut geen tijd voor 'gewoon' werk meer hebben, zou je nooit meer koffie hoeven zetten of een boterhammetje meenemen voor tussen de middag of zelfs maar een borrel in huis te halen. Alle natjes en droogjes zijn ruim voorhanden.

Ik probeer (zoals iedereen in een vergelijkbare situatie) er maar een beetje tussendoor te laveren. Soms moet je bijna wel gaan omdat het iets van een goede collega is en voor hem of haar erg belangrijk. Soms is het belang zo evident dat je ook niet lang hoeft na te denken, een bijeenkomst over de nieuwe cultuurnota in Noord-Holland en de vraag hierover mee te praten, mee te denken.
Maar meestal zijn het bijeenkomsten waarvan je absoluut het belang niet kan inschatten. Een toeristische netwerkdag met bottervaren? Een studiedag met workshops in een bijzonder fort van de Waterlinie? Een cursus "de Waterlinie in het digitale tijdperk"? Een kick-off (een startbijeenkomst dus ;-) van het ATCB-UTR over MICE meets Metropolis?
Tsja, dan ga je maar een beetje op je gevoel af: hoeveel van dit soort dingen heb ik deze maand al gedaan? Zou het iets opbrengen voor het museum? Kan ik er iets leren? En ook platvloerse afwegingen als 'past het in mijn reisschema' of 'hoe zit het op die tijd en plaats met files'?
En soms is het raak en heb je een geweldig leuke en nuttige bijeenkomst en soms is het ook totaal mis en zonde van je tijd geweest.

Zo ook gistermiddag. En dan kom ik bij de muizen uit de titel. MICE meets Metropolis in Zaandam. Een bijeenkomst in de prachtig gerestaureerde Verkadefabriek (waar tot 2004 chocoladeletters werden gemaakt!), in café de "Koekfabriek". In de omgetoverde fabriekshal kregen we informatie over hoe het ATCB en UTR (zoiets als VVV Amsterdam en VVV Utrecht) de zakelijke markt willen bedienen met excursiemogelijkheden, vergaderlocaties, teambuildingactiviteiten en dergelijk op bijzondere en kleinschalige locaties in de regio buiten de steden Amsterdam en Utrecht zelf. En dat bleek dus een prima initiatief en ook een goed geslaagde bijeenkomst te zijn. Veel kleintjes, waaronder het Vestingmuseum, hebben altijd het idee gehad dat ze te klein zijn voor zakelijke bijeenkomsten. Maar dat werd met kracht weerlegd door de sprekers waaronder een grote event-organisator. Directieteams, managementteams, afdelingssessies, MKB-uitjes hebben allemaal behoefte aan leuke, bijzondere locaties die niet persé enorm groot of befaamd hoeven te zijn.

En dan heb je opeens een erg leuke middag gehad, met nuttige contacten (niet "wat" je kent, maar "wie" je kent), met kansen voor toekomstige arrangementen en erg lekkere koffie, met een Verkade Café Noir koekje erbij natuurlijk!