De laatste maanden heeft het Vestingmuseum er een heel stel nieuwe vrijwilligers bijgekregen: een heuse collectiebeheerder (gediplomeerd!), een administratief medewerkster, een telefonist/klusjesman en recent een aankomend kassamedewerker.
Nu is dat op zich niet zo heel bijzonder, gelukkig zijn er jaarlijks veel mensen die graag vrijwilliger bij ons willen worden. Gewoon om iets leuks om handen te hebben na het pensioen, om bij (onvrijwillige) werkeloosheid niet stil te blijven staan, om een zakcentje bij te verdienen als rondleider of kassamedewerker of om lekker met een boot door de grachten te kunnen varen en een enkeling om met vuur te kunnen spelen!
Die laatste categorie zijn de kanonniers die regelmatig de 12-ponder vestingkanonnen afvuren bij de publieksdemonstraties.
Alle mensen die in de eerste opsomming genoemd zijn, komen via reïntegratiebedrijven of hun eigen behoefte na een moeilijke periode van ziekte weer de draad op te pakken.
En dat pakt, voor zover ik dat kan beoordelen, goed uit voor beide partijen. Wij krijgen er een stel zeer gemotiveerde medewerkers bij, zij krijgen leuk en zinvol werk, net in de luwte van de samenleving. Drie halve dagen per week omdat hele dagen te vermoeiend zijn na een herseninfarct, één dag in de week aan de collectie werken omdat meer teveel vraagt van het lijf, voorzichtig beginnen op rustige dagen in het museum omdat je na een burn-out nog geen hectiek aankan.
Voorbeelden van wat kan bij ons in het Vestingmuseum.
Tegelijk is ons motto "Een sociaal bedrijf, maar geen sociale werkplaats". We willen graag een plek zijn waar mensen weer aan de slag kunnen, waar ze zich kunnen ontplooien en misschien ook wel dingen gaan doen die ze niet eerder dachten aan te kunnen. Dat heeft echter zijn beperkingen. Wij kunnen maar beperkt begeleiding of ondersteuning bieden en al helemaal niet in professionele zin. Daar hebben we de mensen, het geld en de tijd niet voor. Het Vestingmuseum moet in belangrijke mate haar eigen broek ophouden en dat wil zeggen dat we gewoon ook een bedrijf zijn waar ondernomen moet worden. We moeten dus net even iets meer aan deze medewerkers overhouden dan ze ons 'kosten'. Hoewel, voor de vaste staf is het ook best motiverend om zo iets extra's te kunnen doen.
