Nadenken over de toekomst van het verleden

Agenda 2026, hoe ziet museumland er in 2026 uit? Ver weg denk je dan in eerste instantie, maar is dat wel zo? Vijftien jaar vanaf nu, hoe zag 1996 er ook alweer uit? Dat lijkt opeens niet zo ver terug! Internet kwam aarzelend op, de eerste museumwebsites werden geopend, mobiele telefoons ontstegen het koelkastkarakter, collectieregistratie met computers begon.......... Achterom kijkend is alles logisch en verklaarbaar, maar hoe zit dat vooruitkijkend?

Dat is de opzet van Agenda 2026 waarin de Museumvereniging met experts en leden een verkenning doet van de nabije toekomst en hoe het veld daarop zou moeten anticiperen.
Met 15 collega museumdirecteuren en medewerkers van de Museumvereniging zelf gingen we daar gistermiddag de discussie over aan in het Geldmuseum in Utrecht. We bespraken drie van de zes thema's die als relevant en invloedrijk zijn aangemerkt: vermindering subsidies, ontwikkeling Randstadmetropool en groei internationaal cultuurtoerisme.

Misschien wel de belangrijkste conclusie was dat het zinloos is om beleid te maken dat exact op die ontwikkelingen moet passen, de werkelijkheid zal toch net weer even anders zijn dan de aannames van nu. De onderlegger van professionalisering en een mentaliteitsverandering die het mogelijk maakt om snel en adequaat in te spelen op verandering en daar zakelijk mee om te gaan, leek waardevoller.

Dat kan in de vorm van een MBA voor de museumwereld en dan meer een Museum Business Academy waar zakelijke bedrijfsvoering centraal staat, uiteraard met een schuin oog op de beheerstaak die musea hebben. Hoewel, zelfs dat kwam ter discussie te staan! Moeten we niet veel verder ontzamelen? En hoe gaan we om met een mogelijke sanering van het veld als musea gedwongen zijn de activiteiten te beëindigen?

Food for thought. Mooi van de digitale agenda is dat je lekker ver vooruit kan werken: ik heb voor 6 april 2026 al in de agenda gezet om te kijken wat er van de visie die we nu hebben op 2026 is uitgekomen!